Loslaoten

Een buntet Blad,
dat sat un sat
gaas haug in sinen Toog.
Et dach nich an´t Stiärwen
un had van sien Liäwen
nao lang nao nich noog.

Tapper hol´t Paol,
wan Fuorst et maol
hat kneep un iärgerde.
Et was, äs kliëwede
et fast an sinen Twieg,
äs wul´t nich liggen bi de ännern in´ne Rieg.

De wille Wind blos los met vulle Backen.
Dat Blad apat kon he patu nich packen,
´t sat freed un tao
an sinen Struuk alleen,
et was jä süs kineen
mäer dao.

Dat Blad dacht nao.

Anlest lait´t sik los un lacht
un swiärwede nao sine Waal
van söwwes daal,
gaas sacht.